WYSOKA KOPA – OPIS SZLAKU – KORONA GÓR POLSKI

Wysoka Kopa (1126 m n.p.m.) to najwyższe wzniesienie Gór Izerskich, zlokalizowane w masywie Wysokiego Grzbietu, pomiędzy Szklarską Porębą, a Świeradowem – Zdrój. Jest to najdalej wysunięty na zachód szczyt należący do Korony Gór Polski. Wysoka Kopa idealnie nada się na niewymagający wypad dla każdego!

Mieliście już okazję odwiedzić Góry Izerskie? Jeśli nie, to gorąco zachęcam – świetne tereny do uprawiania turystyki pieszej, rowerowej, jak i narciarstwa biegowego.


Wysoka Kopa – dojazd i parking

Na Wysoką Kopę wybraliśmy się z Komarna, zaraz po zdobyciu Skopca oraz Barańca w Górach Kaczawskich. Podróż trwała około 50 minut. Po obraniu kursu na Jelenią Górę, skierowaliśmy się na drogę nr 3 (DK3), a następnie na początku Szklarskiej Poręby skręciliśmy w prawo w drogę wojewódzką nr 358. Biegnie ona ze wspomnianej Szklarskiej Poręby do Świeradowa Zdroju i często nazywana jest Droga Sudecką. Przejeżdżając tą drogą minęliśmy też słynny Zakręt Śmierci, którego nazwa wzięła się z licznych wypadków drogowych tam występujących.

Naszym punktem docelowym jest Rozdroże Izerskie. W tym też miejscu, po obu stronach drogi znajduje się rozległy parking. Jest całkowicie bezpłatny, nieasfaltowany. Ze znalezieniem wolnego miejsca nie powinniście mieć żadnego problemu. Poniżej na mapie znajdziecie jego dokładną lokalizację:

Wysoka Kopa – jaki szlak wybrać?

Na Wysoką Kopę, podobnie jak na Skopiec w Górach Kaczawskich nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny. Wariantów na wejście jednak nie brakuje. Wszystkie prześledzić możecie szczegółowo na stronie: https://mapa-turystyczna.pl. Na najwyższy szczyt Gór Izerskich możecie dostać się:

  • zielonym, niebieskim i czerwonym szlakiem z Jakuszyc (893 m n.p.m.) przez Rozdroże pod Cichą Równią (943 m n.p.m.)
  • niebieskim, zielonym i czerwonym szlakiem ze Szklarskiej Poręby (658 m n.p.m.) przez Rozdroże pod Zwaliskiem (1002 m n.p.m.)
  • niebieskim i czerwonym szlakiem ze Świeradowa – Zdrój (526 m n.p.m.) przez Polanę Izerską (963 m n.p.m.) i Rozdroże pod Kopą (999 m n.p.m.)
  • niebieskim, zielonym i czerwonym szlakiem ze Świeradowa – Zdrój (526 m n.p.m.) przez Polanę Izerską (963 m n.p.m.) oraz Dziczy Jar (846 m n.p.m.)
  • żółtym i czerwonym szlakiem z Rozdroża Izerskiego (769 m n.p.m.) przez Rozdroże pod Kopą (999 m n.p.m.) oraz Sine Skałki (1122 m n.p.m.)
  • zielonym, niebieskim i czerwonym szlakiem Rozdroża Izerskiego (769 m n.p.m.) przez Zwalisko (1046 m n.p.m.) i Rozdroże pod Izerskimi Garbami (993 m n.p.m.)

Sam zdecydowałem się na połączenie tych dwóch ostatnich w ciekawą pętelkę. Wariant ten jest najkrótszy z możliwych, a jako, że w tym samym dniu chciałbym wejść jeszcze na Skalnik w Rudawach Janowickich, to nie pozostało mi nic innego tylko ruszać w drogę. Do przejścia mniej więcej 15,4 km oraz 510 m przewyższenia. Trasa według mapy na około 4:40 h.

Uwaga! Wybierając szlak, którym będę podchodził kierowałem się profilem trasy. Szlak zielony jest bardziej stromy od żółtego, dlatego też postanowiłem wybrać go na początek i podążać zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Lżejszą trasę zostawiłem sobie na zejście.

Góry Izerskie – polski biegun zimna

Góry Izerskie, czyli popularne Izery znajdują się na terenie Polski oraz Czech w Sudetach Zachodnich. Najwyższym ich wzniesieniem jest Wysoka Kopa (1126 m n.p.m.), na którą dzisiaj zmierzam i która zaliczana jest do Korony Gór Polski oraz Korony Sudetów. Pasmo swoją nazwę zawdzięcza rzece granicznej – Izerze. Góry Izerskie nie imponują wysokością, mają łagodne wierzchołki, przez co często wybierane są jako tereny do uprawiania turystyki pieszej, rowerowej, konnej czy w zimie – do narciarstwa biegowego. Na Polanie Jakuszyckiej corocznie odbywa się m.in. Bieg Piastów, a po czeskiej stronie tzw. Jizerská padesátka. Ukształtowanie terenu ma też wpływ na częste występowanie w tych rejonach torfowisk (zawierającymi nierzadko unikatowe gatunki roślin).

Klimat Gór Izerskich nie należy do tych łagodnych. Hala Izerska, która leży na ich terenie uważana jest za tzw. polski biegun zimna. Chłodne, mgliste i deszczowe lato oraz śnieżna zima, to w tych rejonach chleb powszedni. Pokrywa śnieżna może zalegać tu nawet do maja. Potwierdzeniem powyższego jest fakt, iż powyżej 600 m n.p.m. w Górach Izerskich nie ma termicznego lata, a najniższa zanotowana temperatura to -42°C.

Góry Izerskie – kwaśne deszcze

W latach 80-tych XX wieku w Górach Izerskich miała miejsce przeogromna katastrofa ekologiczna. Ukształtowanie terenu, zanieczyszczenia z kopalni oraz elektrowni cieplnych z tzw. Czarnego Trójkąta (obszaru granicznego Polski, Czech i Niemiec) przyczyniły się do wymarcia gigantycznej połaci izerskiego lasu. Kwaśne deszcze diametralnie zmieniły ich krajobraz – zostały ogołocone praktycznie do cna.

Obszar pogranicza był jednym z najbardziej zanieczyszczonych obszarów naszego kraju, a nawet Europy! Na szczęście natura jest fascynująca i jest już w tym względzie dużo lepiej. Proces odbudowy usprawniły odpowiednie regulacje prawne z zakresu ochrony środowiska, liczne dotacje oraz praca osób zaangażowanych w tę sprawę. Dzięki nim izerskie lasy wyglądają coraz to lepiej, a Góry Izerskie uważane są obecnie za jedne z najczystszych rejonów Polski.

Wysoka Kopa – podejście na Zwalisko (1046 m n.p.m.)

Po szybkim wypakowaniu się z samochodu ruszam dziarskim krokiem w kierunku traktu oznaczonego jako „droga leśna”. Jest ona prostopadła do drogi wojewódzkiej nr 358, którą się tutaj dostałem. Po około 10 minutach i 500 metrach marszu docieram do pierwszego rozgałęzienia szlaków. Skręcam w lewo, zgodnie z zielonymi oznaczeniami. Na prawo odbija natomiast szlak żółty, którym wrócę z Wysokiej Kopy.

Trasa wiedzie szeroką, leśną ścieżką. Wznosi się ona praktycznie niezauważalnie i nie należy do zbytnio interesujących. Widoki skutecznie zasłania gęsty las. Po 30 minutach od rozdroża zielony szlak zmienia się jednak diametralnie. Cały czas mamy do czynienia z świerkowym borem, jednak przestaje być łatwo i przyjemnie. Ścieżka biegnie wśród licznych korzeni, kamieni i sporo na niej lepiącego się błota. Taki stan rzeczy trwa mniej więcej 15-20 minut, kiedy to docieram do Rozdroża pod Zwaliskiem (1002 m n.p.m.). W miejscu tym do zielonego szlaku dołączają szlak czerwony i niebieski ze Szklarskiej Poręby.

Skręcam w prawo i chwilę potem na trasie pojawiają się pierwsze skałki. Zarówno po prawej, jak i lewej stronie szlaku. Jedną z nich jest tzw. „Zwalisko”, położone na wysokości 1047 m n.p.m., pomiędzy Izerskimi Garbami, a Wysokim Kamieniem (1058 m n.p.m.). W jego skład wchodzą takie formacje jak: Wieczorny Zamek, Skalna Brama i Skarbki. Bardzo ciekawie prezentuje się też panorama z partii szczytowych Zwaliska. Mamy piękny widok na sąsiednie Izerskie Garby, Wysoki Kamień czy Karkonosze ze Szrenicą (1362 m n.p.m.) i Śnieżnymi Kotłami na czele.

Izerskie Garby i kopalnia kwarcu „Stanisław” – w drodze na Wysoką Kopę

Na Wieczornym Zamku spędziłem kilka dłuższych chwil. Widoki były nieziemskie, turystów niewiele i nikt nie gonił, dlatego odpoczynek był bardzo efektywny. Zdążyłem zrobić dosłownie kilka kroków i moim oczom ukazał się rozległy teren nieczynnej już kopalni kwarcu „Stanisław”. I w tym miejscu nie byłbym sobą, gdybym delikatnie nie zboczył z oznakowanego szlaku. Zamiast skręcić w lewo w zielono – niebiesko – czerwony szlak wybieram się wprost na teren byłej kopalni (trasę zaznaczyłem poniżej na mapce kolorem żółtym).

Kopalnia kwarcu „Stanisław” to najwyżej położony kamieniołom w Polsce – zlokalizowany jest na wysokości od 1050 m n.p.m. do 1080 m n.p.m. W przeszłości wydobywano tu mleczne i różowe kryształy kwarcu, które charakteryzowały się bardzo dużą zawartością kamionki (97-100%). Takie parametry sprawiały, że idealnie nadawał się do zastosowania w przemyśle szklarskim oraz elektronicznym. Znaleźć tu można również ametysty oraz górskie kryształy. Kopalnia została zamknięta ze względu na niską opłacalność wydobycia oraz sezonowością robót – zimy w Górach Izerskich, jak pamiętacie nie należą do łagodnych.

Nie można też zapomnieć o fantastycznych widokach, jakie rozciągają się z terenów byłej kopalni odkrywkowej. Mamy je otwarte na cztery strony świata. Polecam w tym celu wspiąć się na Izerskie Garby (1084 m n.p.m.), które są najwyższym punktem na terenie kamieniołomu. Panorama obejmuj m.in. Wysoki Kamień (1058 m n.p.m.), Wielką Sowę (1015 m n.p.m.), Śnieżkę (1603 m n.p.m.), Śnieżne Kotły, Szrenicę (1361 m n.p.m.), Kamiennik (1293 m n.p.m.) oraz Wysoką Kopę (1126 m n.p.m.).

Wysoka Kopa – ostateczne starcie

Po przejściu przez Izerskie Garby schodzę delikatnie w dół, do skrzyżowania szlaków pod Wysoką Kopą (1062 m n.p.m.). Tutaj nie decyduję się na kontynuację wędrówki czerwonym szlakiem, tylko skręcam w nieznakowaną ścieżkę prowadzącą na sam szczyt. Zaznaczyłem ją na żółto na poniższej mapce. Schodząc z Wysokiej Kopy, w drodze powrotnej skorzystam z trasy, która przebiega obok dużej wiaty, która położona jest przy Głównym Szlaku Sudeckim.

Od Wysokiej Kopy dziali mnie dosłownie 10 minut. Przechodzę przez pozostałości drewnianego mostku, który niegdyś tu stał i wąską ścieżką pnę się do góry. Miejscami jest trochę grząsko. Po chwili dostrzegam z daleka kopiec kamieni i żółtą tabliczkę informacyjna. To musi być to – jestem na miejscu!

Wysoka Kopa – Korona Gór Polski – na szczycie

Wysoka Kopa (1126 m n.p.m.) jest najwyższym szczytem Gór Izerskich. Należy przez to oczywiście do Korony Gór Polskich i zajmuje w niej 10 miejsce, jeżeli chodzi o wysokość. Położona jest w masywie Wysokiego Grzbietu, który od strony północnej oddziela dolina Kwisy i Małej Kamiennej. Warto wspomnieć też, że szczyt bardzo często spowijają gęste chmury, więc muszę przyznać – miałem szczęście!

Wysoka Kopa nie zachwyciła mnie widokami. Pozasłaniane są one przez występujące tu młode drzewa, odradzające się po klęsce ekologicznej, o której wspominałem w poprzednich akapitach. Pamiętajcie, że jeśli zbieracie pieczątki do książeczki „Korona Gór Polski”, to jej tutaj nie uświadczycie. Pozostaje Wam albo zrobienie pamiątkowego zdjęcia, albo wybranie się do schroniska Wysoki Kamień, gdzie została ulokowana.

Wysoka Kopa – zejście na Rozdroże pod Kopą i powrót na parking

W drodze powrotnej, aby przyspieszyć, co nieco postanowiłem, że będę zbiegał. Dlatego też już po 5 minutach od szczytu byłem przy sporej rozmiarów wiacie, stanowiącej nierzadko schronienie lub też nocleg dla turystów odwiedzających Góry Izerskie. Przy wiacie skręcam w lewo. Jestem na czerwonym, Głównym Szlaku Sudeckim, który wiedzie łagodną, szeroką i wygodną, szutrową ścieżką.

Mijam kolejno Przednią Kopę (1114 m n.p.m.) oraz Sine Skałki (1122 m n.p.m.), które są bardzo ciekawym punktem widokowym. Jak na dłoni mamy tu wgląd na czeskie i polskie szczyty, takie jak: Śnieżka, Łabski Szczyt, Wielki Szyszak, Wielka Kopa, Cyganka, Szerzawa, Holubnik, Hutberg, Stóg Izerski czy Smědavská hora i Tanečnice.

Z Sinych Skałek szybko dostaję się na Rozdroże pod Kopą (999 m n.p.m.), gdzie znajduje się skrzyżowanie szlaków. W lewo żółty szlak odbija na Halę Izerską (838 m n.p.m.) oraz Chatkę Górzystów. Idą na wprost czerwonym szlakiem dostałbym się na Stóg Izerski (1106 m n.p.m.) i dalej do Świeradowa – Zdrój. Ja jednak obieram trasę w prawo i żółtym szlakiem wędruje w kierunku parkingu. Trasa nie sprawia żadnych problemów, jest wygodna i po około 40 minutach melduję się na Rozdrożu Izerskim, z którego startowałem. Pakuję się do samochodu i ruszam w kierunku dalszej przygody – czas na Skalnik!

Wysoka Kopa – ciekawostki i informacje praktyczne

  • Wysoka Kopa zaliczana jest do Korony Gór Polski
  • na szczyt Wysokiej Kopy nie prowadzi żaden znakowany szlak turystyczny
  • parking na Rozdrożu Izerskim jest bezpłatny, znajduje się po obu stronach drogi wojewódzkiej nr 358
  • cała wędrówka zajęła mi 2:55 h, podczas której pokonałem 15,21 km
  • Główny Szlak Sudecki startuje w Górach Izerskich, a dokładnie w Świeradowie-Zdroju i przebiega blisko Wysokiej Kopy
  • w Górach Izerskich od 2009 roku istnieje polsko-czeski Izerski Park Ciemnego Nieba – to właśnie tutaj Tutaj niebo jest niemal 40-krotnie ciemniejsze niż w mieście! Dzięki temu można dostrzec w tych miejscach o wiele więcej gwiazd niż w miastach
  • w Górach Izerskich, po polskiej stronie funkcjonuje 5 schronisk: schronisko na Stogu Izerskim, Stacja Turystyczna Orle, Chatka Górzystów, schronisko Wysoki Kamień oraz Chatka Robaczka
  • na Wysokiej Kopie pokrywa śnieżna często utrzymuje się nawet do połowy maja
  • pieczątkę do Korony Gór Polski można podbić w schronisku Wysoki Kamień

Jeśli uważasz, że będąc tu znalazłeś niezbędną wiedzę, inspirację do wyjazdu, praktyczne wskazówki czy odpowiedź na nurtujące Cię pytanie, to będę niezwykle wdzięczny za symboliczny napiwek wrzucony do blogowej skarbonki. Dziękuje!

Related posts

SKALNIK – OPIS SZLAKU – KORONA GÓR POLSKI

SKOPIEC – OPIS SZLAKU – KORONA GÓR POLSKI

JAKIE SZLAKI W TATRACH NA DESZCZOWE DNI? 10 CIEKAWYCH TRAS

Ten blog wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Dowiedz się więcej