Strona główna Góry WROTA CHAŁUBIŃSKIEGO – OPIS SZLAKU

WROTA CHAŁUBIŃSKIEGO – OPIS SZLAKU

by Kamil | ONE STEP FORWARD

Czerwony szlak na Wrota Chałubińskiego (2022 m n.p.m.) bardzo często bywa łączony ze szlakiem na Szpiglasową Przełęcz i Szpiglasowy Wierch. Co prawda panorama z przełęczy jest mocno okrojona, ale nie można jej odmówić atrakcyjności. Widoki obejmują m.in. Dolinę Ciemnosmreczyńską wraz z granią Hrubego i granią Koprowego Wierchu (tzw. Pośredni Wierszyk) oraz Tatry Zachodnie. Natomiast po polskiej stronie świetnie prezentuje się Dolinka za Mnichem oraz pasmo Tatr Bielskich.


 

Trasa i profil wysokości:

 

Opis szlaku

Dzisiejsza wycieczka to kontynuacja wędrówki zahaczającej wcześniej o Szpiglasową Przełęcz i Szpiglasowy Wierch, o których pisałem w zeszłym tygodniu. Zaznaczyłem wtedy, że opis przejścia „ceprostrady” pojawi się w kolejnym wpisie, gdyż na „Szpiglasie” tego dnia nie poprzestaliśmy. Ten tajemniczy cel to oczywiście Wrota Chałubińskiego (2022 m n.p.m.), które zlokalizowane są pomiędzy Kopą nad Wrotami i właśnie Szpiglasowym Wierchem.

Szlak na Wrota Chałubińskiego wiedzie licznymi zakosami

Szlak na Wrota Chałubińskiego wiedzie licznymi zakosami

 

Zejście “ceprostradą”

Po zrobieniu niezliczonej ilości panoram ze szczytu Szpiglasowego Wierchu, postanawiamy ruszyć w dół po wygodnych, kamiennych stopniach. Spacer „ceprostradą” jest naprawdę przyjemny i szybko udaje mi się zgubić moją ekipę pośród licznych zakosów. Żółty szlak trawersuje zbocza Miedzianego (2233 m n.p.m.) i cały czas pozwala nam cieszyć oczy wspaniałym widokiem na Rysy, Niżnie Rysy, Mięguszowiecki Szczyt Wielki i Wysoką. Nie przysparza ponadto żadnych trudności technicznych i przy suchej skale nic nie jest w stanie nas na nim zaskoczyć. Zdecydowanie zasługuje na swoją nazwę!

Mięguszowieckie Szczyty, Cubryna i Mnich trochę z innej perspektywy niż zazwyczaj

Mięguszowieckie Szczyty, Cubryna i Mnich trochę z innej perspektywy niż zazwyczaj

 

Dolina za Mnichem – rozwidlenie szlaków

Po około 45 minutach melduję się przy rozwidleniu szlaków, które zlokalizowane jest w Dolince za Mnichem. Czekam chwile na resztę i wspólnie obieramy szlak czerwony, który wyprowadzi nas na przełęcz. Żółtym wrócimy później do Morskiego Oka.

Rozwidlenie szlaków w Dolince za Mnichem

Rozwidlenie szlaków w Dolince za Mnichem

 

Podejście na przełęcz

Będąc na samym dnie doliny i patrząc na miejsce docelowe miałem małe obawy czy w ogóle podołam wyzwaniu. Byłem coraz bardziej zmęczony, upalna pogoda dawała się we znaki, a podejście wyglądało na naprawdę strome i wymagające sporego wysiłku. No nic, trzeba ruszać! Początkowo wędrujemy prawie płaskim dnem Doliny za Mnichem pośród skalnych rumowisk, mijamy Staw Staszica (1785 m n.p.m.) i powoli nabieramy wysokości. Z lewej strony kątem oka dostrzegamy Mnicha, a na jego ścianie małe punkciki, które oznaczać mogą zmagających się z trudnościami taterników. W dalszej części szlak staje się bardziej grząski i pnie się stromo licznymi zakosami, od których może się w głowie zakręcić ? Podczas podejścia piarżysto – trawiastym żlebem trzeba zachować zdwojoną ostrożność, żeby się przez przypadek nie poślizgnąć. Na samym końcu, zaraz przed przełęczą szlak prowadzi po dobrze ukształtowanym skalnym terenie.

Górna część szlaku na Wrota Chałubińskiego. Musimy pokonać trawiasto - piarżysty żleb

Górna część szlaku na Wrota Chałubińskiego. Musimy pokonać trawiasto – piarżysty żleb

Po prawej Miedziane (2233 m n.p.m.). W dole widać część "ceprostrady" prowadzącej z Morskiego Oka na Szpiglasową Przełęcz

Po prawej Miedziane (2233 m n.p.m.). W dole widać część “ceprostrady” prowadzącej z Morskiego Oka na Szpiglasową Przełęcz

 

Wrota Chałubińskiego – na szczycie

Po godzinnym marszu po górę stajemy na Wrotach Chałubińskiego (2022 m n.p.m.). Jest to niewielka, wąska przełęcz, zlokalizowana pomiędzy Szpiglasowym Wierchem (2172 m n.p.m.), a Kopą nad Wrotami (2075 m n.p.m.). Nosi nazwę wybitnego badacza, taternika i odkrywcy Zakopanego – dr Tytusa Chałubińskiego.

Wrota Chałubińskiego (2022 m n.p.m.)

Wrota Chałubińskiego (2022 m n.p.m.)

Widok na Tatry Słowackie. W dole Wyżni Ciemnosmreczyński Staw

Widok na Tatry Słowackie. W dole Wyżni Ciemnosmreczyński Staw

 

Z przełęczy doskonale widać Dolinę Ciemnosmreczyńską z Wyżnim Ciemnosmreczyńskim Stawem (1716 m n.p.m.) oraz wznoszącą się nad nimi grań Koprowego Wierchu (tzw. Pośredni Wierszyk) oraz grań Hrubego. W oddali dostrzec możemy też licznych „przedstawicieli” Tatr Zachodnich m.in. Bystrą, Błyszcz i Barańca. Po polskiej stronie widok ogranicza się do zbocza Miedzianego, Dolinki za Mnichem oraz Tatr Bielskich tj. Murania, Hawrania i Płaczliwej Skały.

Wrota Chałubińskiego - panorama na stronę słowacką

Wrota Chałubińskiego – panorama na stronę słowacką

Wrota Chałubińskiego - panorama na stronę polską. W oddali Tatry Bielskie

Wrota Chałubińskiego – panorama na stronę polską. W oddali Tatry Bielskie

Panorama na otocznie Morskiego Oka oraz Czarnego Stawu pod Rysami

Panorama na otocznie Morskiego Oka oraz Czarnego Stawu pod Rysami

 

Zejście w stronę Doliny Rybiego Potoku

Odpoczywaliśmy naprawdę długo, ale zdecydowanie na ten odpoczynek zasłużyliśmy. Poza tym, cisza, spokój i piękne widoki. Czego chcieć więcej? Żałowaliśmy tylko tego, że nie zabraliśmy ze sobą więcej czekolady ? Szkoda tylko, że ta wspaniała wycieczka musi się kiedyś skończyć… Jako, że na Wrota prowadzi tylko jeden oficjalny szlak, nie pozostało nam nic innego tylko wrócić dokładnie taką samą trasą drogą (zejście na stronę słowacką jest od dawna zamknięte).

Mięguszowiecki Szczyt Czarny (2410 m n.p.m.). Jego grzędę kończy słynna Kazalnica Mięguszowiecka

Mięguszowiecki Szczyt Czarny (2410 m n.p.m.). Jego grzędę kończy słynna Kazalnica Mięguszowiecka

A takie widoki pojawiają się podczas zejścia

A takie widoki pojawiają się podczas zejścia

 

Z trudem poczęliśmy przygotowania do zejścia w stronę Morskiego Oka. W zimie zjechalibyśmy stąd „dupozjazdami”, teraz jednak czekało nas powolne zejście zakręt po zakręcie z powrotem do Doliny za Mnichem. Po około 40 minutach jesteśmy ponownie przy rozwidleniu szlaków. Drogowskaz wskazuje, że do Morskiego Oka zostało nam 1:10 h łatwego zejścia licznymi zakosami. Zmieniamy kolor szlaku na żółty i schodzimy nim dalej do Doliny Rybiego Potoku. Po naszej prawej stronie szczególnie dobrze prezentuje się sylwetka Mnicha (2068 m n.p.m.), która należy do jednych z najbardziej charakterystycznych w całych Tatrach Wysokich. To właśnie na tym masywie, a dokładnie na jego północno-wschodniej ścianie znajdują się jedne z najtrudniejszych dróg wspinaczkowych w Tatrach. Ściana ta opada prawie pionowo 250 metrów w dół!

Mnich (2068 m n.p.m.)

Mnich (2068 m n.p.m.)

Widok w stronę masywu Mięguszowieckich Szczytów, oraz Cubryny

Widok w stronę masywu Mięguszowieckich Szczytów, oraz Cubryny

 

Morskie Oko na sam koniec

Dalej szlak trawersuje zbocza Szerokiego, Urwanego i Marchwicznego Żlebu. Schronisko nad Morskim Okiem z każdym krokiem było coraz to bliżej, a my wbiliśmy się w piętro kosodrzewiny i bujnej roślinności.  Przy schronisku meldujemy się o 17:30. Tam czeka na nas kolejne piwko i coś ciepłego do jedzenia. Musimy mieć przecież siłę na przeprawę słynnym asfaltem do parkingu w Palenicy Białczańskiej.

Rozwidlenie, które daje początek słynnej "ceprostradzie"

Rozwidlenie, które daje początek słynnej “ceprostradzie”

 

Nad Morskim Okiem ogrom ludzi i wszechobecny hałas – bardzo się cieszę, że spędzimy tutaj zaledwie kilka minut. Całkowite zaprzeczenie tego, czego w górach szukamy – spokoju, ciszy, chwili zadumy. To chyba najbardziej oblegane miejsce w Tatrach. Czuję, że w sezonie na Krupówkach przewija się mniej ludzi niż tutaj. Na spokojnie to analizując nie ma się jednak, czemu dziwić. Oprócz „sezonowych” turystów, którzy nie zapuszczają się powyżej schroniska znajdziemy tutaj rozwidlenia szlaków na Rysy (czerwony szlak), Mięguszowiecką Przełęcz pod Chłopkiem (zielony szlak), Świstówkę Roztocką (niebieski szlak) oraz szlak żółty, którym przyszliśmy ze Szpiglasowego Wierchu.

Panorama znad Morskiego Oka (1395 m n.p.m.)

Panorama znad Morskiego Oka (1395 m n.p.m.)

 

To był najtrudniejszy fragment dzisiejszej wycieczki. Szliśmy tą drogą jak zombie podczas apokalipsy. Z odciskami, z bolącymi stopami i na autopilocie, bo inaczej chyba tego asfaltu nie da się przejść ? Na zmęczonego i tak udaje nam się wyprzedzić zastępy turystów, które prawdopodobnie siedziały przed chwilą nad Morskim Okiem. Dotarliśmy w końcu do Palenicy Białczańskiej, stąd złapaliśmy busa jadącego do Łysej Polany i ruszyliśmy autem w kierunku Krakowa.

 

Ciekawostki i porady praktyczne:

  • Wrota Chałubińskiego swego czasu były nazywane Zawracikiem
  • W przeszłości istniała opcja zejścia z przełęczy na stronę słowacką – szlak prowadził wtedy do Doliny Ciemnosmreczyńskiej (Temnosmrečinská dolina), następnie przez Kobylą Dolinę i Zawory wyprowadzał na Liliowe
  • „Ceprostrada” została wybudowana w 1937 roku przez Polski Związek Narciarski, pomimo sprzeciwu ówczesnych miłośników Tatr
  • Na Wrotach Chałubińskiego rozpoczyna swój bieg taternicka ścieżka prowadząca przez Liptowskie Mury na Gładką Przełęcz

 


Jeśli wpis Ci się spodobał to zostaw komentarz, polajkuj lub udostępnij – nie krępuj się! Jeżeli chcecie natomiast być na bieżąco i otrzymywać maile o kolejnych wpisach – zostawcie koniecznie swój adres e-mail!

Zachęcam Was do odwiedzania profilów na Facebooku, Instagramie i Twitterze, a także do powracania jak najczęściej na stronę www.onestepforward.pl 

 

Z górskimi pozdrowieniami!

Kamil | ONE STEP FORWARD

 

MOŻESZ ZAJRZEĆ RÓWNIEŻ TUTAJ

Ten blog wykorzystuje pliki cookies (ciasteczka). Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na wykorzystywanie plików cookies. Akceptuję Dowiedz się więcej

POLITYKA PRYWATNOŚCI & COOKIES
%d bloggers like this: